Resolutie over de Politieke Actie van de Arbeidersklasse

Gezien de volgende passage uit de inleiding van het Reglement:

Dat de economische emancipatie van de arbeidersklasse daarom hétgrote doel is waaraan elke politieke beweging als middel ondergeschikt zoumoeten zijn;

Dat de Inaugurele Toespraak van de Internationale Vereniging van Arbeiders (1864) stelt:

“De hoge heren van land en kapitaal zullen altijd hun politieke privileges gebruiken voor de bevordering en verdediging van hun economische monopolies. Verre van haar te bevorderen, zullen ze elke mogelijke belemmering blijven opwerpen voor de emancipatie van de arbeid… Het veroveren van politieke macht is daarom de grote plicht geworden van de arbeidersklasse”;

Dat het Congres van Lausanne (1867) deze resolutie heeft aangenomen:

“De sociale emancipatie van de arbeiders is onlosmakelijk verbonden met hun politieke emancipatie”;

Dat in de verklaring van de Algemene Raad met betrekking tot het vermeende complot van de Franse Internationalisten aan de vooravond van de volksraadpleging (1870) staat:

“Ongetwijfeld hebben volgens onze statuten al onze afdelingen in Engeland, op het vasteland en in Amerika de speciale opdracht om niet alleen te dienen als centra voor de militante organisatie van de arbeidersklasse, maar ook om in hun respectievelijke landen elke politieke beweging te steunen die gericht is op de verwezenlijking van ons uiteindelijke doel —de economische emancipatie van de arbeidersklasse”;

Dat onjuiste vertalingen van de oorspronkelijke statuten hebben geleid tot verschillende interpretaties die schadelijk waren voor de ontwikkeling en actie van de Internationale Arbeiders Associatie;

In aanwezigheid van een ongeremde reactie die elke poging tot emancipatie van de kant van de arbeiders met geweld de kop indrukt en beweert het klassenonderscheid, en de daaruit voortvloeiende politieke overheersing door de bezittende klassen, met brute kracht in stand te houden ;

Overwegend dat tegen deze collectieve macht van de bezittende klassen de arbeidersklasse niet kan optreden als een klasse, behalve door zichzelf op te richten in een politieke partij, verschillend van en onverenigbaar met alle oude partijen gevormd door de bezittende klassen;

Dat deze vorming van de arbeidersklasse tot een politieke partij noodzakelijk is om de overwinning van de sociale revolutie en haar uiteindelijke doel —de afschaffing van klassen —te garanderen;

Dat de bundeling van krachten die de arbeidersklasse al bewerkstelligd heeft door haar economische strijd te voeren tegelijkertijd als hefboom moet dienen voor haar strijd tegen de politieke macht van landheren en kapitalisten

De Conferentie herinnert aan de leden van de Internationale:

Dat in de militante staat van de arbeidersklasse haar economische beweging en haar politieke actie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.